Todd Solondz'in yönettiği 1998 yapımı Happiness, geleneksel komedi-dram sınırlarını zorlayan, rahatsız edici ve düşündürücü bir film. Film, New Jersey'de yaşayan, birbirleriyle dolaylı veya doğrudan bağlantılı bir grup karakterin hayatlarına odaklanır. Bu karakterler arasında, yalnız ve takıntılı bir ofis çalışanı, çocuklara karşı sapkın arzuları olan bir aile babası psikiyatrist, hayal kırıklığına uğramış bir şarkı sözü yazarı ve şiddet fantezileri olan bir komşu yer alır. Her biri, modern yaşamın yalnızlığı ve iletişimsizliği içinde bir bağlantı, hatta mutluluk arayışındadır, ancak bu arayışları genellikle rahatsız edici, etik olarak gri ve toplumsal tabuları zorlayan eylemlere yol açar.

Oyunculuk performansları filmin gücünü oluşturuyor. Dylan Baker, çocuk tacizcisi bir baba rolünde unutulmaz ve rahatsız edici bir performans sergilerken, Jane Adams umutsuzca sevgi arayan şarkı sözü yazarı Joy Jordan'ı hassasiyetle canlandırıyor. Philip Seymour Hoffman'ın takıntılı telefon tacizcisi rolü de oldukça çarpıcı. Solondz'in yönetmenliği, karanlık mizah ile derin dramı ustalıkla harmanlıyor; parlak, sıradan görünen görüntülerin altında yatan hüzün ve rahatsızlığı ortaya çıkarıyor. Senaryo, karakterlerin iç dünyalarını yargılamadan, ama acımasızca bir dürüstlükle sunuyor.

Happiness izlenmesi gereken bir film çünkü insan doğasının karanlık, saklı ve rahatsız edici yönlerini cesurca ele alıyor. Konfor alanınızın dışına çıkarak, toplumun 'normal' kabul ettiği sınırları sorgulatıyor. Mizah ve trajediyi iç içe geçiren anlatımı, izleyiciyi güldürürken aynı anda hüzünlendiriyor ve derin düşüncelere sevk ediyor. 7.7 IMDb puanıyla da beğeni toplayan bu kült film, 1990'ların en cesur bağımsız yapımlarından biri olarak kabul ediliyor. Türkçe altyazı seçeneğiyle bu zorlu ama ödüllendirici sinema deneyimini kaçırmayın.