Elevator to the Gallows (Türkçe: Darağacına Asansör), 1958 yapımı, Fransız Yeni Dalgası'nın erken dönem önemli filmlerinden biridir. Yönetmen Louis Malle'in ilk uzun metrajlı filmi olan bu yapım, görünüşte mükemmel bir cinayet planının nasıl beklenmedik ve trajik bir şekilde çözüldüğünü anlatır. Film, eski bir paralı asker olan Julien Tavernier'nin (Maurice Ronet), sevgilisi Florence'nin (Jeanne Moreau) kocası ve kendi patronu olan Simon Carala'yı öldürmesiyle başlar. Tavernier, ipini çekmeyi unuttuğu bir asansörde mahsur kalınca, planları alt üst olur ve olaylar kontrolünden çıkar.

Jeanne Moreau'nun, sevgilisini arayan ve kendi iç hesaplaşmalarını yaşayan Florence rolündeki performansı, filmin en dikkat çeken unsurlarından biridir. Moreau, sokaklarda kaybolmuş, endişeli bir kadını o kadar gerçekçi canlandırır ki, seyirci onun umutsuzluğunu ve korkusunu derinden hisseder. Miles Davis'in doğaçlama olarak kaydettiği caz müziği, filmin kasvetli ve gerilim dolu atmosferini mükemmel bir şekilde tamamlar. Bu özgün müzik, karakterlerin iç dünyalarını yansıtır ve Paris'in gece sokaklarına ayrı bir melankoli katar.

Louis Malle'in yönetmenliği, filmi sıradan bir suç hikayesinin ötesine taşır. Gerçek zamanlı ilerleyen olaylar, karakterlerin kaderlerinin nasıl iç içe geçtiğini ve küçük bir hatanın nasıl büyük felaketlere yol açabileceğini gösterir. Siyah-beyaz görüntü yönetimi, Paris'in hem lüks ofislerini hem de kasvetli sokaklarını etkileyici bir şekilde yansıtarak, filmin gerilimini artırır. Elevator to the Gallows, sadece bir gerilim filmi değil, aynı zamanda ahlaki çöküş, şans ve kaçınılmaz kader üzerine derinlemesine düşündüren bir başyapıttır. Sinema tarihindeki önemli yerini koruyan bu filmi izlemek, hem görsel bir şölen hem de zekice kurgulanmış bir hikaye deneyimi sunar.