Luis Buñuel'in 1967 tarihli başyapıtı Belle de Jour, sürrealist sinemanın en unutulmaz örneklerinden biridir. Film, genç ve varlıklı bir ev kadını olan Séverine'in (Catherine Deneuve) hayatını merkezine alır. Dışarıdan mükemmel görünen evliliğinin ve toplumsal konumunun sıkıcılığından kaçış arayan Séverine, hafta içi öğleden sonralarını 'Belle de Jour' (Gündüz Güzeli) takma adıyla bir genelevde fahişelik yaparak geçirmeye başlar. Bu ikili hayat, onun bastırılmış arzularını, fantezilerini ve iç çatışmalarını su yüzüne çıkarır.

Catherine Deneuve, Séverine rolüyle soğuk ve mesafeli güzelliğin altında kaynayan tutku ve karmaşayı muazzam bir incelikle yansıtır. Oyunculuğu, karakterin iç dünyasına açılan bir kapı gibidir. Buñuel'in yönetmenliği ise seyirciyi gerçeklik ile fantezi, rüya ile uyanıklık arasındaki belirsiz çizgide gezdirir. Geleneksel anlatı yapılarını reddederek, Séverine'in bilinçaltının imgeleriyle bezeli, rahatsız edici ve düşündürücü bir dünya yaratır.

Belle de Jour, sadece bir 'skandal' filmi değil, burjuva ahlakı, cinsellik, arzu ve özgürlük üzerine derin bir psikolojik çalışmadır. 1960'ların toplumsal normlarını zorlayan bu film, izleyiciyi kendi tabuları ve bastırılmışlıkları üzerine düşünmeye davet eder. Görsel zarafeti, unutulmaz performansları ve zamanın ötesindeki temalarıyla, sinema tarihinin en önemli ve tartışmalı filmlerinden biri olmaya devam ediyor. Eğer sürrealist sinemanın ve karakter odaklı derin dramaların tutkunuysanız, bu Buñuel klasiğini mutlaka izlemelisiniz.