2011 yapımı 50/50, gerçek bir hikâyeden esinlenerek izleyiciyi hem güldüren hem de düşündüren nadir dram komedi filmlerinden biri. Yönetmen Jonathan Levine'in imzasını taşıyan film, 27 yaşındaki Adam'ın (Joseph Gordon-Levitt) sırt ağrıları nedeniyle gittiği doktor kontrollerinde nadir bir kanser türü teşhisi almasıyla başlıyor. Hayatı aniden altüst olan Adam, bu zorlu süreçte en yakın arkadaşı Kyle'ın (Seth Rogen) bazen sakar ama samimi desteği, annesinin (Anjelica Huston) aşırı korumacı tavrı ve genç terapisti Katherine (Anna Kendrick) ile kurduğu özel bağ sayesinde ayakta kalmaya çalışıyor.

Film, ciddi bir konuyu işlerken düşürmediği mizahi tonuyla dikkat çekiyor. Joseph Gordon-Levitt'in Adam rolündeki performansı, hastalığın getirdiği korku, öfke ve kabul süreçlerini ince detaylarla yansıtarak filmin kalbini oluşturuyor. Seth Rogen ise tipik esprili karakterini burada daha duygusal bir boyuta taşıyarak, arkadaşlığın zor zamanlardaki gerçek yüzünü gösteriyor. Anna Kendrick'in canlandırdığı tecrübesiz ama içten terapist karakteri, filmin romantik ve duygusal dokusunu güçlendiriyor.

50/50 izlemek için birçok neden var: Öncelikle, hayatın beklenmedik zorlukları karşısında insan ruhunun direncini ve mizahın iyileştirici gücünü samimi bir şekilde ele alıyor. Senaryo, duygusal anları abartmadan, gerçekçi diyaloglarla sunuyor. Görsel olarak sade ama etkileyici sinematografisi ve döneme uygun müzik seçimleriyle izleyiciyi hikâyenin içine çekiyor. Özellikle kanser gibi hassas bir temayı, umutsuzluğa kapılmadan, yaşam sevincini öne çıkararak işlemesiyle fark yaratıyor. Bu film, sadece bir hastalık mücadelesini değil, dostluğu, aile bağlarını ve kendini keşfetme yolculuğunu da anlatan, izleyen herkese dokunacak evrensel bir hikâye sunuyor.